Har snakka med prof. Willy Guneriussen (som har skrive den framifrå boka Aktør, handling, struktur. Tano 1996). Han meinte 1) at det ikkje var nokon tvingande grunn til å nytta resiprositet (slik korrekturlesaren min vil), 2) at det kanskje var litt meir vekt på handlingsaspektet i reciprocation enn i reciprocity (gjensidighet), 3) at gjengjeldelse var OK dersom det ikkje gav for einsidig negative førestillingar (slik det kanskje gav han). Til det siste: i same avsnitt handlar det om å «gjengjelde vennlighet», så eg trur ikkje dette er noko problem.
….?
Bård